COMEDOR XUNTA

classic Clásica list Lista threaded En Árbol
30 mensajes Opciones
12
Eva Fernández Lavandeira Eva Fernández Lavandeira
Responder | En Árbol
Abrir este mensaje con la vista en árbol
|

Re: COMEDOR XUNTA

Angeles en este punto estoy totalmente de acuerdo contigo, pero yo particularmente me gustaría pero el día sólo tiene 24 horas y a mí no me llegan. Con esto no quiero buscar un conflicto ni una excusa para no ayudar, pero imagino que se necesitará una persona que disponga de más de cinco minutos al día para poder organizar algo. Gracias a este apartado me estoy enterando de cosas porque hasta ahora estaba bastante perdida porque no se de nadie para contar estas cosas y la verdad tampoco podemos llamar a Heriberto cada dos por tres para contarle nuestras vidas sino el pobre del hombre va a emigrar del país. No sé si habrá algún padre con horario de mañana fijo el cúal se pueda hacer cargo, la verdad es que pocos vais a las reuniones(ya veis que me excluyo porque no he podido acudir a ninguna) y esto se habrá comentado infinidad de ocasiones. Yo me puedo ofrecer a echar una mano pero tampoco sé hasta donde podré. Sé que no es la respuesta que la directiva espera pero quiero ser lo más realista y sincera. Un saludo.
Angeles Angeles
Responder | En Árbol
Abrir este mensaje con la vista en árbol
|

Re: COMEDOR XUNTA

A miña intención non é acusar a ninguén. O que quero decir é que si na directiva hai 4 persoas, o traballo concéntrase en 4, que teñen tempos limitados. Pero si a directiva ten 10 persoas, e ademáis o traballo administrativo está subcontratado, igual 5 minutos ó día (que serán 35 minutos á semana, e 2 horas e 20 ó mes), e tendo en conta que moitas cousas se poden facer desde a casa en calquera momento, e outras que se poden facer de paso que se fan outras... Pois podería ser suficiente para solucionar asuntos.
Vou contar un detalle ilustrativo do que eu vexo: O día da festa de fin de curso do ano pasado había no pavillón moitos pais e nais de nenos que estaban alí xogando, todos eles socios da ANPA. Pero solo 3 ou 4 de fora da directiva se prestaron a botar una man limpándolle os pés ós nenos, colgando as piñatas ou barrendo cando rematou a festa. Eu tiven que barrer derredor dunha nai que estaba sentada nun banco mirando para min sin moverse hasta que amablemente lle pedín que se cambiara de sitio para que pudera barrer por onde estaba ela. Esto non é un problema de tempo. É un problema de actitude. Esta nai non se consideraba a sí mesma compoñente da ANPA, pensaba que da ANPA eran só os integrantes da directiva, e éstes eran os que tiñan que traballar nun acto organizado por e para os socios.
Esta desvinculación dos socios é a que me fai desconfiar da fortaleza e da capacidade de continuidade da ANPA. Non creo que a xeneralidade dos socios pense que esta continuidade depende da súa implicación e vinculación, e se chega a disolverse por falta de Xunta Directiva, non se sentirían responsables en absoluto, porque non creen que sexa responsabilidade súa formar parte da XD.
Todos pensamos que é unha idea estupenda comprar un carro a medias e ir enriba de él. Pero niguén pensa en que hai que tirar do carro e é responsabilidade de "TODOS", non de "TODOS OS QUE NON SEXAMOS NÓS MESMOS", ou de unha suposta élite que ten que dirixir o cotarro. Eu personalmente penso que esta actitude é moi pouco democrática e así nos vai...
Ricardo Rodríguez Portela Ricardo Rodríguez Portela
Responder | En Árbol
Abrir este mensaje con la vista en árbol
|

Re: COMEDOR XUNTA

Hai uns días pregunteille a unha nai que tivo o cuarto fillo hai uns meses que como o facía, xa que eu con dúas vou ben servido e non me entra na cabeza o que pode ser "torear" con catro criaturas de entre 0 e 5 anos. A súa resposta foi esclarecedora: limítome ao imprescindible, hai cousas que son básicas como que vaian peinadas ao cole, pero non son imprescindibles, así que van un pouco despeluxadas e non pasa nada.
Penso que quizáis a xd debería tamén limitarse ao imprescindible e, se non hai máis xente que quera/poida axudar, deixar cousas como a festa de fin de curso para tempos mellores.
Anabel Pardo Anabel Pardo
Responder | En Árbol
Abrir este mensaje con la vista en árbol
|

Re: COMEDOR XUNTA

En respuesta a este mensaje publicado por Angeles
     A verdade é que eu non me atrevía a dicilo pero xa que Anxeles meteu o dedo na ferida, vou recoñecer que eu son das que pensa que o ano que ven non vamos ter ANPA, porque os que están marchan e os que veñan se non hai candidaturas voluntariosas serán elixidos por sorteo, coussa que non vai funcionar porque sospeito que para facer este traballo hai que crer nel e dedicarlle tempo e votarlle ganas e corazón xa que non é remunerado.

     Todas as cualidades que teñen que adornar a un membro da XD que citei no párrafo anterior non son suficientes porque ademáis fai falla algo que pode parecer unha tontería pero que sen embargo é decisivo, falo do apoio que ten que ter un membro da XD por parte da súa familia para poder desenvolver a súa labor dentro da directiva. O compromiso non é só persoal, o traballo a desenvolver require de certos sacrificios que sí ou sí involucran ó resto da familia e sen ese apoio vexo moi díficil que a cousa funcione.

     Isto non é unha crítica contra ninguén  porque eu non son parte da XD nin tampouco son membro colaborador da ANPA, simplemente son unha socia desas que nunca participa en nada, que non ten intención de presentar candidatura para as proximas eleccións e que para máis Inri vai asistir a próximo luns á súa primeira asamblea en case 4 anos de pertenza á ANPA, vamos que son a socia standard en Ponte dos Brozos, non é que estea orgullosa pero tampouco é cousa de expoñer neste foro as miñas circunstancias, aínda que me dou  perfecta conta de que se todos somos coma mín a ANPA ten os días contados. Penso  que o debate do comedor chega nun momento crítico porque por un lado todos desconfiamos da Xunta e das súas boas intencións, pero por outro lado tampouco sabemos cómo vai ser a ANPA do ano que ben, nin se a vai haber, nin se vamos ter unha XD  tan comprometida coma a que disfrutamos estes anos,  nin nada de nada. A pesares de todos o que son coma min...... Oxalá que sí.
Heriberto Heriberto
Responder | En Árbol
Abrir este mensaje con la vista en árbol
|

Re: COMEDOR XUNTA

En respuesta a este mensaje publicado por Ricardo Rodríguez Portela
Definamos* imprescindible: De quen ou do que non se pode prescindir. E prescindir: Renunciar voluntariamente a unha cousa.

Tamén outro adxectivo do que se fala moito nestes días, necesidade: Calidade do que é necesario. E necesario (segunda acepción) Que non pode faltar para un determinado fin ou efecto, que se precisa. E unha frase que aparece como explicación xunto coa definición: son moitos os libros necesarios para unha completa formación. Tamén e casualidade!

E un concepto** do que temos falado máis unha vez, sentido común: A expresión sentido común describe as crenzas ou proposicións que benefician á maioría dunha sociedade (familia, clan, pobo ou nación).

Deixando a un lado o ámbito de decisión individual, os que estivemos últimamente en faladoiros varios, algo falamos deste último. E a estas alturas coido que temos claro que o de común, efectivamente non é tal, nin non por habitual nin por compartido. É unha construción que cada un de nós en cada grupo elaboramos en base a unha serie de experiencias. En ningún caso é substitutivo da ética, da moral, da lei, e dende hai un tempo ven sendo algo ao que recurrir cando non temos xeito de explicar ou xustificar algo. Necesidade e imprescindible son adxectivos que están ao meu entender na mesma liña. Nas circunstancias sociais que estamos a vivir tamén coido que podemos atopar múltiples exemplos nos que isto vese reflectido. Non parece que o pobo soberano teña a mesma idea do que é necesario e do que é imprescindible da que teñen os gobernantes que traballan (deberan traballar?) por e para el.

Pero isto non é escusa. Non só podemos, senón que debemos construír algo como o sentido común entre todos. E abordar as decisións comúns tamén dende a ética non só dende a practicidade. E aportar activamente a nosa visión na elaboración das normas comúns de calquera rango que todos os días temos que vivir.

E aínda que eu aproveito para seguir dándolle á neurona-lingua, a cuestión fundamental da argumentación sobre a participación, non é a valoración subxectiva sobre a prescindibilidade senón sobre o concepto de participación social que non é nin máis nin menos que o eixo fundamental do funcionamento da sociedade civil nun entorno democrático. E sobre como eludimos as nosas responsabilidades, xa non solo como cidadáns, senón como educadores permanentes. Que lles transmitimos ás nenas e aos nenos que estaban mirando a escena que comentaba Ángeles?. En que mundo queremos que crean? Que ferramentas lles estamos dando co noso exemplo para responder aos retos cos que se van enfrontar no futuro no eido social?.

Poida que deberamos seguir deixando que outros, na Anpa e en calquera outro ámbito colectivo tomen as decisións por nós, mentres nos solucionen a vida, ou non nola empeoren. Ou poida que a única solución para que unha sociedade funcione, no seu conxunto, é que os socios participen activamente nela. Ou que morra o conto.

Como tamén apuntou Ángeles, non hai reproches. Os que estamos máis ou menos activos nas Anpas o facemos penso, porque cremos no rollo ese da participación e a implicación, co enfoque educativo, voluntariamente. Nesta Anpa, tamén pola necesidade compartida de ter uns servizos que non cubre quen debera. Pois agora teremos que pensar en se plantármonos e esixir que quen debera facelo (se coincidimos neste sentido común....) o faga totalmente, ou se seguiremos (entre todas, sen escusas, coa capacidade de cada un...) facéndolles nós o traballo.

Apertas comúns.
Heriberto

*Segundo o dicionario en liña da RAG
** Unha busca simple na rede
Heriberto Heriberto
Responder | En Árbol
Abrir este mensaje con la vista en árbol
|

Re: COMEDOR XUNTA

En respuesta a este mensaje publicado por Anabel Pardo
Vou aproveitar para comentar, que non contestar, ás últimas entradas de Eva e Anabel. Unha por alusións directas e outra por colaterais. E vou aproveitar porque estamos en fase de despedida xa, ben, a partir do luns, que faremos o sorteo para a Xunta Electoral. Como comentamos entre nós (XD) hai uns días, catro telexornais. E non é que vaian a ser pouco intensos, pola circunstancias sobrevidas.

Eu son a cara visible, normalmente amable (algúns sabedes que ás veces non tanto...), da actual XD. E dende xa hai algún tempo, cando comezamos a traballar nos medios dixitais tamén son quen exerce o control sobre a comunicación colectiva, tanto dixital como impresa. Digo "exerzo", non "teño", porque falo de función non de poder. Dende o momento que se creou o correo electrónico, o blogue, o foro,... todas as persoas da XD temos as claves para poder fedellar nelas. E decidimos que así fora porque entendíamos que o que fixeramos debería ser acordado e compartido entre todas. Eu agora escribo como un outro socio, de nome Heriberto, pero cando o facemos dende o blogue, ou nas circulares ou aquí mesmo como Anpa, somos Mary, Ángeles, Vicky e eu. E antes o foron Camilo, Silvia, Manuel, Montse, Beatríz, Begoña, Inma, Oscar, Elena, Laura, Fernando, Verónica, Chus, Juan, Josefa, Eva, Jorge. E de algunha maneira somos as 267 familias. Evidentemente cada un de nós ten unha xeito persoal de relacionarse cos outros e non deixas de facelo porque esteas na XD, pero non hai, máis aló da medida do tempo que voluntariamente cada un lle pode entregar a este colectivo, méritos individuais. Só colectivos.

Vouvos contar tamén algo da miña experiencia vital aquí, que ven ao caso nisto de botar a vista atrás. Eu incorporeime á XD como vocal na Asemblea do 12 de marzo de 2008 senón lembro mal. 6 anos xa. E o fixen aproximadamente un ano e pico despois de que as nais e pais do colexio foramos convocados a unha masiva reunión que se desenvolveu no comedor, non no anexo, no espazo onde comen as nenas e nenos, co equipo directivo do centro subido nunha tarima contra a parede que está pegada ao office das monitoras. De fronte á porta pequena branca de atrás onde recolledes aos de primaria. Era tal a cantidade de nais e pais que alí nos metemos, todos de pe, que non podías apenas moverte. E un lote de xente fora. Para que nos convocaron? Algúns vos lembraredes, para falar de como estaba o da construción do colexio novo. Na reunión a Anpa levou varios e diversos paus, que logo de que se creara unha comisión de nais e pais para ir falar directamente coa Consellería, e quedará demostrado con claridade a profunda implicación previa da Anpa para conseguir a construción do novo colexio, ninguén rectificou.

Pois volvendo ao caso. Eu dixen para min: que pasada, que implicación, que marabilla, gústame isto, coincide co concepto que eu teño de como deberan de ser as cousas. Inocente, inocente... Co paso do tempo, fora dos momentos de conflito, eu penso que realmente non de orixe interno, pero nos que si houbo participación, propostas e implicación, a vida da Asociación se descubriu como algo bastante morno no que a estas tres últimas cuestións citadas se refire. So a insistencia nunha idea compartida conseguiu, con algo de imaxinación e un pouco de tempo, un pouco máis de implicación das familias. Tamén coido que xuntas mudamos a imaxe xeral que a Anpa ten como entidade asociativa en moitos sentidos.

En calquera caso, o que fixemos, non foi por ser máis ou menos intelixentes ou dotados. Poida que si contemos con algunha das características que eu mesmo comentei naquela entrada Parabéns Colectivos, pero somos persoas do común, coa condición especial de ser nais e pais. Falamos moito entre nós, ultimamente menos do que nos gustaría sobre cousas propias, conversacións fundamentais coas que construímos o mutuo coñecemento e mesmo chegamos a considerarnos amigos, e máis sobre temas vinculados coa actividade da Asociación. Hai épocas. Algunha vez, nunha reunión oficial de XD, mentres as nenas e os nenos xogaban no patio, case nos esquecemos tratar o que nos correspondería por darlle a lingua no persoal.... Pero sobre todo intercambiamos moita información por canles dixitais. O cal nos permite tratar cousas con tempo, dende casa ou mentres estás agardando na piscina, para logo acordar nas reunións sen ter que dar moitas máis voltas. 5 minutos para contestar un correo, que non todos somos tan liantes coma min. 5 minutos par ler unha proposta de actividade, ou a convocatoria do Consello, ou o presuposto da excursión,...
5 minutos para mandarlle un correo á xefa de monitoras con instrucións ou ao banco preguntando pola última devolución. Os outros cinco minutos por 20 que agora nos pode ocupar emitir unha remesa, pois xa non os vamos a ter que ocupar. Só os 5 minutos para mandarlle un correo ao administrativo dicíndolle que xa está cargada a información na nube para poder facela. Non ten ningún misterio. E sobre todo, da moita satisfacción. Sabedes, esa sensación que tes cando sabes que estás facendo o correcto. Ou cando creas algo de case que nada. Cando podes axudar en darlle unha solución a un problema concreto a alguén descoñecido. Este sábado pasado, ás 11 hs pola vella, 4 perfectos descoñecidos estiveron fedellando nos equipos informáticos vellos para ver de poñelos en función para todas. Pronto nos contaran como está a cousa. Eu comentei co resto da XD como saíra a experiencia. Aparte de que penso que estiveron a facer algo no que teñen interese e coñecementos, estou seguro de que saíron de alí cunha sensación similar á que vos comento. Xa nolo dirán.

Sobre a cuestión do apoio familiar, sen dúbida si é importante. E o é fundamentalmente porque estamos nisto por ser familias. E como colectivo de familias nos definimos nos novos Estatutos. Sen entrar en como nos distribuímos as responsabilidades no seo de cada unha das nosas, onde o papel da muller segue a ser fundamental no que ao eido educativo se refire, por non falar do conxunto das labores domésticas, coido que é unha cuestión de tomar decisións persoalmente en base ao que consideramos máis ou menos importante, máis ou menos necesario, máis ou menos imprescindible. (Va que estivo ben levado para enlazar....)

Un saúdo.
Angel Caridad Angel Caridad
Responder | En Árbol
Abrir este mensaje con la vista en árbol
|

Re: COMEDOR XUNTA

En respuesta a este mensaje publicado por Anpa Ponte dos Brozos
Ben é certo que se apostamos polo público (ensino público, sanidade publica, transporte público, etc) deben ser as Administracións Públicas quenes se fagan cargo e non promocionar o privado. Tamén é certo que este Governo está a cargarse o “púbico” na medida que poidan ou lles deixen e que xa non saben de onde recortar (ou si o saben) a cesta da compra está agora no ponto de mira, aínda que alguhnas leis llas boten para atrás no Tribunal da Haya. Tamén é certo que se unha cousa funciona, ¿para que cambiala?. Non sei tampouco se haberá ou non cambio político ou si haberá unha resposta social mais contundente, como tampouco podo saber se os seguintes recortes afectarán aos comedores escolares.
Por outro lado tampouco sei se a Consellería ten algún motivo escuro para facer esta proposta ás anpa’s que levan os comedores cando, como ben se di, lles están facendo o traballo, ou se alguna anpa lle fixo a solicitude á Consellería dado que polos motivos que sexan xa non pode facerse cargo do servicio e a Consellería abriu o abanico; pero o que si teño claro é que en calquera asociación ben sexa política, sindical, deportiva, de vecinos, etc, na que só traballen 4 ou 5, o normal é que algún acabe queimado. Poderíamos entón entrar a debater se os socios teñen gañas, tempo ou capacidade para traballar ou botar unha man, facendo o necesario, imprescindible, etc, xa que senón hai quen queira facelo o servicio de comedor como ata agora o coñecemos non tería continuidade.
Resumindo, estamos con dúas dúbidas. ¿queremos que o anpa siga levando o servicio de comedor como ata agora o coñecemos?, e ¿haberá unha nova XD coas gañas, tempo e capacidade para que a cousa funcione?.
Un saúdo.
Anpa Ponte dos Brozos Anpa Ponte dos Brozos
Responder | En Árbol
Abrir este mensaje con la vista en árbol
|

Re: COMEDOR XUNTA

A Xunta iniciou no curso anterior un programa para asumir os comedores escolares xestionados por Anpas. Convocaron a unha reunión similar ás Anpas para comedores con menos de 90 usuarios. E neste curso 13/14 segundo as súas propias informacións, 25 comedores de esas características pasaron de ser xestionados por Anpas a ser xestionados pola Consellería. Agora tocounos as de máis de 90. Ben, é o seu plan, evidentemente con orixe nunha determinada opción política, e cando o considere a cidadanía no seu conxunto terá que valorar esta e as outras súas accións.

E nós agora, dentro duns días, teremos que facer esa valoración no que corresponde ao noso ámbito. Dúbidas? Neste días xurdiron bastantes neste foro e nas conversas que seguro estamos tendo aquí e alo. Angel fixo un apunte sintético de como se poderían poñer as cousas na romana. Maña podería ser o día de reflexión, se estiveramos nun deses procesos electorais tan comúns xa. E aínda que neste caso non hai tal, poida que si estemos en disposición de facer esa reflexión necesaria antes dunha decisión importante, con consecuencias. Dentro desa pausa para recopilar e analisar todo o que xa se falou, non podemos deixar de entrever que o mellor de este proceso pode ser un efecto colateral: a toma de conciencia sobre a necesidade de implicación e participación.

Cando empezamos este tema e sobre todo despois da aquela entrada aplaudida de Ángeles, todos, nos dende a XD dende logo, tiñamos moitas dúbidas sobre o futuro da Asociación, non só da xestión dos servizos, pola medida que durante este tempo lle fumos tomando a ese nivel democrático da entidade.
Pero onte fixemos o sorteo da Xunta Electoral, para ese proceso de renovación da directiva que está previsto xa dende principios de curso. Tres titulares, seis suplentes. Pois os tres titulares aceptaron directamente ofrecer o seu tempo para atender isto que nos afecta ás 267 familias. Sen escusas. Se o día da Asemblea, aproveitades para quedar a tomar un cafe, 6 ou 7 de aquí, 8 o 9 de acola, ou 5 ou 6 de máis alo, e comezar a pensar en facer unha proposta para presentarvos como candidatura, vai dar igual a decisión que tomemos sobre os servizos. Funcionarán porque estaremos todos detrás dos que saian para tirarlle das orellas a quen faiga falta. Igual si que temos un sentido común.
Apertas
Heriberto
Angel Caridad Angel Caridad
Responder | En Árbol
Abrir este mensaje con la vista en árbol
|

Re: COMEDOR XUNTA

En respuesta a este mensaje publicado por Anpa Ponte dos Brozos
Hola de novo. Vou facer un comentario pero so informativo, sen pretender decantarme por un si ou un non. Miña filla maior ten 25 anos e xa foi a Tarrio (Culleredo) e agora vai miña neta de 5. Allí o comedor o leva a Consellería e teñen cociña e todolos meses dan un papeliño cos menús do mes igual que aquí. Os desayunos os leva o anpa e creo que son 15 € ó ano facerse socio e para desayunar hai unhas cuotas fixas; pero non hai que ser socio para esto, eso si, as cuotas son mais caras senón eres socio. Non sei como funcionan os comedores con catering. Para os pais que traballen os dous e teñan que deixar aos cativos cedo antes de ir ó traballo estaría ben saber que vai pasar con este servicio de desayuno, xa que senón o vai levar a Consellería e non o vai levar ninguén, as votacións dalgúns pais vai ser normal que sexa que quede todo como está.
Un saúdo.
Anpa Ponte dos Brozos Anpa Ponte dos Brozos
Responder | En Árbol
Abrir este mensaje con la vista en árbol
|

Re: COMEDOR XUNTA

Hai moitas variantes para os servizos que xestionan Anpas. Cada unha decide como considera mellor facelo. Con unha ou varias empresas, vinculando o uso a ser socios ou non (normalmente penalizado no  custe), deixando que sexan as propias empresas as que emitan e cobren os recibos,.... Aquí, perfectamente podería ser doutra maneira. Proposta, estudo, definición, Asemblea.

Sobre o que Angel comenta ao final, coido que xa dixeramos algo na primeira circular ou aquí, pero non está de máis repetilo. Pedimos presupostos para poder facer eses servizos independentemente. Tanto para o de madrugadores/almorzo como para o de ludoteca. Maña agardamos ter os cálculos feitos.

Vémonos.
Un saúdo,
Heriberto

12